De oervader van alle IPA's: een goudkoperkleurig, moutig gebalanceerd bier waarin aardse, bloemige Engelse hop de dienst uitmaakt in plaats van tropische citruspunch. Bij 6.4% ABV en 50 IBU is dit een IPA met Britse manieren.
Voor wie balans boven bittere botheid zoekt
Waar de moderne American IPA vol inzet op hars en grapefruit, kiest de Engelse IPA voor beschaving: een stevige, broodachtige moutbasis die de bitterheid draagt in plaats van eronder te verdwijnen. Dit recept is er voor de brouwer die houdt van een pint met karakter maar zonder overrompeling — het soort bier dat je twee glazen lang blijft boeien. Met een OG van 1.063 en een FG van 1.014 combineert dit bier een volle moutbody met goede drinkbaarheid: geen licht sessiebier, maar ook geen zware dreun.
De ingredienten: de keuzes achter dit recept
De ruggengraat is Maris Otter, dé klassieke Britse basismout met een nootachtig-broodige diepte die goedkope pilsmout simpelweg mist. Een scheutje Caramel 60 brengt toffee en koperkleur, terwijl Biscuit die kenmerkende geroosterd-koekige toon toevoegt. Aan de hopkant is Challenger de bitterbasis, met Goldings voor de aromatische, bloemig-aardse laag tot in de dry-hop. De gist, Fermentis S-04, klaart snel en laat net genoeg Britse fruitigheid en body achter om de malige balans compleet te maken. Wil je de moutverhoudingen naar eigen smaak bijstellen? Stel je mix gram-precies samen met de MoutMixer.
Brouwtip — Burton-water: voeg een snufje gips (calciumsulfaat) toe aan je maischwater. Sulfaat scherpt de hopdefinitie aan en geeft die typisch droge, minerale Engelse afdronk — precies waar Burton-on-Trent beroemd om werd.
Smaakprofiel
Aroma: aards en bloemig van de Goldings, met sinaasappelmarmelade, een vleugje toffee en lichte gistfruitigheid. Smaak: broodachtige Maris Otter en caramel voorop, dan een stevige maar afgeronde bitterheid die nooit rauw wordt. Mondgevoel: medium body dankzij de maisch op 66°C en de FG van 1.014, met een matige koolzuurprikkel (2.2 vol) en een droge, uitnodigende afdronk.
Veelgestelde vragen
Waarom Engelse hop en geen Amerikaanse?
Challenger en Goldings geven aards, kruidig en bloemig karakter dat de malige balans versterkt. Amerikaanse citrus- en harshoppen zouden dit bier richting American IPA duwen — een andere stijl.
Waarom blijft de FG rond 1.014 hangen?
Dat is opzet, geen onvergisting. S-04 vergist tot ongeveer 78% en de maisch op 66°C laat bewust wat body achter, zodat de mout de bitterheid kan dragen.
Hoe lang kan ik dit bier bewaren?
Na een paar weken op fles is het drinkbaar en rondt het verder af. Engelse hoparoma's vervagen sneller dan Amerikaanse, dus geniet het liefst binnen enkele maanden voor het volle bloemige karakter.
Kan ik S-04 vervangen?
Dat kan, maar S-04 past hier uitstekend: snel, goed klarend en met een Britse fruitigheid die de stijl compleet maakt. Een neutralere gist als Nottingham kan, maar levert een strakker, minder typisch Engels profiel.
